حضرت يونس (ع)

نيايش يونس

شهر نينوا در منطقه موصل، پايتخت دولت آشوريان به شمار مى‏رفت، اين دولت قدرت و استيلاى خود را بر بيشتر كشورهاى آسيا گسترش داد. نينوا در آن دوران از غنى‏ترين و بزرگ‏ترين شهرهاى مشرق زمين محسوب مى‏گشت، فراوانى نعمت و ثروت بى حد و حصر، مردم آن سامان را به وسيله انجام كارهاى ناروا و گناهانشان به ورطه گمراهى كشاند. از طرفى مردم نينوا بت‏پرست بوده و به خداى متعال ايمان نمى‏آوردند. بدين‏سان هلاكت آنها حتمى بود، ولى خداوند رحمت خويش را شامل آنها گردانده و يونس(ع) را به سوى آنان فرستاد، وى آنها را به ايمان به خدا و توبه و بازگشت از گناهانشان دعوت مى‏فرمود، ولى آنان بر انجام كارهاى خود پافشارى كرده و دعوت وى را نمى‏پذيرفتند، از اين رو، يونس(ع) آنها را تهديد كرد كه پس از مدتى بر آنان عذاب فرود خواهد آمد.

ادامه نوشته

حضرت زكريا (ع)

زكريا و درخواست فرزند

زكريا(ع) يكى از پيامبران الهى است كه عمر با بركت خويش را در راه دعوت به خداپرستى و خدمت در بيت‏المقدس سپرى نمود. وى آرزومند بود خداوند به او پسرى مرحمت كند تا پس از او رسالت پدر را استمرار بخشد و قوم او به گمراهى نيفتند؛ زيرا نشانه‏هاى گمراهى ميان آنان هويدا بود، ولى پيرى و سالخوردگى حضرت و نازايى همسر سالخورده‏اش اميد و آرزوى فرزند داشتن او را كاهش مى‏داد، امّا زكريا كه به پروردگار خويش ايمان داشت، مى‏دانست هيچ مانعى نمى‏تواند در برابر قدرت الهى عرض اندام كند. روزى در معبد، بر مريم وارد شد -چه اين‏كه مريم شب و روز خود را در آن‏جا مى‏گذراند - در برابر او خوراك و آشاميدنى و ميوه‏هاى غير فصلى ملاحظه كرد، از او پرسيد اينها را از كجا آورده‏اى؟ پاسخ داد: اينها از نزد پروردگارى است كه به هر كه خواهد بى‏اندازه نعمت مى‏دهد. وقتى زكريا اين نشانه‏هاى بارزِ قدرتِ الهى و احترامى را كه به مريم پارسا و تنها عنايت كرده بود، مشاهده نمود، او را بر اين داشت كه با پروردگار خود مناجات كند و عرضه بدارد: پروردگارا، من پير و سالخورده گشته‏ام و استخوان‏هايم ضعيف و ناتوان شده و موى سرم سپيد گشته است، آرزو و اميد بسيار دارم كه دعايم را بپذيرى و به من فرزندى عنايت كنى، چه اين‏كه من خود را از عطاى بى‏انتهاى تو هرگز محروم ندانسته، بلكه با استجابت دعايم انتظار سعادتمندى دارم. پروردگارا، من به جهت خواسته دنيوى و صِرف علاقه به فرزند به درگاهت دعا نكردم، امّا ملاحظه مى‏كنم كه خويشاوندان من به تبهكارترين مردم تبديل شده‏اند و مطمئن نيستم پس از من احكام دين را به‏پاداشته و ميان مردم به عدالت رفتار كنند، ولى پروردگارا با وجود نازايى همسرم، تو قادرى كه دعايم را مستجاب گردانى و به من پسرى عنايت كنى تا علم و دانش و دين را از من و مُلك و پادشاهى را از آل يعقوب به ارث بَرَد و او را مورد خرسندى خويش قرار ده.

ادامه نوشته

حضرت عيسي (ع)

جايگاه حضرت مريم (س) نزد خداوند

عِمران پدر مريم يكى از رجال برجسته بنى اسرائيل بود، وى همسرى نازا داشت و آن زن از نعمت وجود فرزند بى‏بهره بود. همسر عمران با تضرع و زارى به پيشگاه خداوند، متوسل به ذات مقدس او شد تا فرزندى به او عنايت كند، و نذر كرد اگر خداوند به او فرزند پسرى عنايت كند، او را به اطاعت و فرمانبردارى خدا و خدمتِ خانه مقدس او بگمارد.

خداوند دعاى او را مستجاب گرداند و احساس باردارى نمود و سپس از او دخترى متولد شد - دختران معمولاً مانند پسران براى خدمت در پرستشگاه‏ها مناسب نبودند - ولى او، خدا را بر اين بخشش سپاس گفت و او را مريم ناميد و از خداوند خواست او و نسلش را از شرّ شيطان رانده شده مصون نگاهدارد. خداى سبحان هديه او را پذيرفت و جهت وفاى به نذر به خدمت كردن دختر او در معبد، راضى شد و او را به شايستگى و پاكدامنى پرورش داد و تربيت نمود.

 

ادامه نوشته