خاكِ مذلتِ گناه
خاكِ مذلتِ گناه
خواري و خفت در دنيا و آخرت پيامد برخي از گناهان است. در صلوات شعبانیه آمده است: و اعمر قلبی بطاعتک و لا تخزنی بمعصیتک؛ خدایا! خانه دلم را به وسیله طاعت و بندگی خویش آباد گردان و مرا به وسیله گناه و نافرمانی خویش خوار و ذلیل نکن! در فرازی از دعای کمیل آمده است: و لا تفضحنی بخفی ما اطلعت علیه من سری؛ خدایا! مرا به وسیله اسرار (گناهان)پنهانی ام که بر آن آگاه شدی رسوا نکن. بر اساس آموزه هاي اسلامي انسان مومن داراي حرمت و احترام است و هرگز نبايد آبروي او بر باد رفته و گرفتار خواري و خذلان شود. انسان و جامعه اي كه خوار و خفيف گردد، گرفتار حس حقارت گشته و قدر و منزلتي براي خود نمي شناسد. انسان در چنين شرايطي به هر آلودگي و ظلم و ذلتي تن خواهد داد. امام هادي مي فرمايد: از شرّ كسي كه در نظر خويش خوار و ذليل است، ايمن نباش.(تحف العقول/483) چنين كسي چون قدر و قيمتي براي خود قائل نيست از هيچ كاري ابا ندارد و به هركاري دست مي زند و اين مانع بزرگی پیش روی انسان در مسير رشد و تعالي مادي و معنوي خواهد شد. از سوي ديگر انسان و جامعه اي كه خوار و خفيف و در نتيجه دچار حس حقارت گردد، فاقد اعتماد به نفس، استقلال طلبي، خودباوري و خود اتكايي خواهد شد و در نتيجه استعدادها و توانمندي هايش بروز و ظهور نخواهد كرد و دنباله رو و غلام حلقه به گوش ديگران خواهد شد. قرآن كريم سبب اطاعت بي چون و چراي فرعونيان از او را همين مساله مي داند: فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْماً فَاسِقِينَ .(زخرف/55)
وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ . آل عمران/139