یک شعر زیبای عاشورائی از شاعر فقید زنجانی مرحوم حسین منزوی ( اصل نميرندگى)

یک شعر زیبای عاشورائی از شاعر فقید زنجانی مرحوم حسین منزوی.                                            تقدیم به همه دوستداران و عزاداران امام حسین (ع) با صلواتی بر روح آن مرحوم.

بیت دوم از این شعر این گمان را در ذهن می پروراند که شاعر درصدد مقایسه سیاووش با امام حسین (ع) است. ولی مطمئنا سیاووش با امام حسین (ع) قابل مقایسه نیست و حماسه حسینی چیزی فراتر از حماسه ملی است. مطمئنا شاعر نیز به این امر واقف بوده و شاید با ذکر نام سیاوش به عنوان نماد حماسه , سعی بر این داشته که احساس دیگران را نسبت به امام حسین (ع) از حالت رثا به حماسه ارتقا دهد. اگر هم در نحوه بیان خطا کرده باشد , سلطان قلبها و شهید کربلا بر محبان خود رئوف و بخشنده است.

( اصل نميرندگى)

 اي  خون اصيلت به شتكها زغديران

افشانده شرفها به بلنداي دليران!

جاري شده ازكرببلا آمده آن گاه،

آميخته باخون سياووش درايران!

تواخترسرخي كه به انگيزه ي تكثير

تركيد درآيينه ى "خورشيدضميران"

***
آن  شب چه شبي بود؟! كه ديدند كواكب

نظم توپراكنده و اردوي توويران!

و آن روزكه بابيرقي ازيك سر بي تن 

 تا"شام" شدي قافله  سالار اسيران 

*** 

 اى جوهرسرداري سرهاي بريده!

وي اصل نميرندگي نسل نميران!

تاباغ شقايق بشوندو بشكوفند؛

بايدكه زخونت بنگارند،دبيران

حد تو رثانيست! عزاي تو حماسه است

اي كاسته شأن تو ازاين "معركه گيران"!!

زنده یاد حسين منزوى

شعری از مرحوم قیصر امین پور تقدیم به همه دوستداران ثامن الائمه(ع)

شعری از مرحوم قیصر امین پور تقدیم به همه دوستداران ثامن الائمه(ع)

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند   /   موج‌های پريشان تو را می‌شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی  /  ريگ‌های بيابان تو را می‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت  /   زين سبب برگ و باران تو را می‌شناسند

هم تو گل‌های اين باغ را می‌شناسی   /   هم تمام شهيدان تو را می‌شناسند

از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی  /   ای که امواج طوفان تو را می‌شناسند
 
بوی توحيد مشروط بر بودن توست    /   ای که آيات قرآن تو را می‌شناسند

گرچه روی از همه خلق پوشيده داری    /   آی پيدای پنهان تو را می‌شناسند

اينک ای خوب، فصل غريبی سر آمد   /   چون تمام غريبان تو را می‌شناسند

کاش من هم عبور تو را ديده بودم    /   کوچه‌های خراسان تو را می‌شناسند

قيصر امين‌پور

كلمات كليدي: شعر قيصر امين پور در وصف امام رضا ، شعري در مدح و ستايش امام رضا

طعم صلوات

طعم صلوات

قصه ایست ازپیامبر كه شاعر(افشین علاء) خوش ذوق طوری به شعر درآورده كه شنیدنش خالی از لطف نیست:

یک   روز  که   پیغمبــــر  در   گـرمی  تابـستــان

همــراه  علی می رفت  در  سـایــه  نخلستــان

دیدنــد   کـه   زنبـــوری   از   لانه   خود   زد  پـر

آهستــه   فــرود   آمــد   بر   دامن     پیغمبـــــر

بوســــیـد  عبایــــش  را  دور  قـدمــــش  پــر زد

بـر  خاک  کـف  پایـش  صـد  بوسـه  دیگــــر  زد

پیغمبـــــر  از  او   پرسید  آهســــته  بگـو  جانم

طعم  عسلت  از  چیست  هـر  چند که  میدانم

زنبـــور  جوابش  داد  چون  نـام  تـو   می گـویـم

گل می کنـد از  نامت  صـد  غنـچه  به  کنـدویـم

تـا  نـام  تـو  را  هـر شب  چون گل به بـغـل دارم

هـر  صبـح  که  برخیــزم  درسینــه  عسل  دارم

از قنـد و شکـــر بهتــر خوشـتر ز نبـات است این

طعم عسل از من نیست طعم صلوات است این

کـــربــلا یعنی که یاد رهـــبری .......... از حسین عصر خود فرمان بری

کـــربــلا یعنی که یاد رهـــبری .......... از حسین عصر خود فرمان بری

ای قلم از قدرتی غالب بگو
از علی بن ابی طالب بگو
از علی مرد سیاست مرد دین
از علی تنها ترین مرد زمین
بیعت ما دوستان عین ولاست
زاده ی زهرا علی روح خداست
عده ای از همرهان جاهل شدند
در حمایت از علی کاهل شدند
خاک شهر کوفه بر سرهایتان
پس چه شد ایمان و باورهایتان
پشت بر مولا زهرا کرده اید
هیچ و شرم از این شهیدان کرده اید
حرفی از اعماق ایمان می زنم
با لب و حلق شهیدان میزنم
سامری ها با قلم بت ساختند
فتنه در دامان دین انداختند
مکر داخل کفر خارج را ببین
رونق کار خوارج را ببین
دین فروشان قلعه در باور زدند
یک به یک پشت قلم اردو زدند
با اساس دین تسامح می کنند
پای ارزش ها تساهل می کنند
هدیه بر رقاصه ها واجب نبود
قدر عالم کمتر از مطرب نبود
تا که گردد فتنه و آشوب کم
جبهه ای ها باز باهم هم قسم
نائب مهدی ولی داریم و بس
شیعیان سید علی داریم و بس