هرچه کنی به خود کنی

هر چه کنی به خود کنی

آثار و پیامد مثبت و منفی افکار و عقاید و رفتارهای ریز ودرشت انسان در جسم و روان و حوزه های مختلف زندگی فردی، اجتماعی و اخروی او یکی از موضوعاتی است که بازتاب گسترده ای در آیات و روایات اسلامی یافته است. اصولا این یک قاعده کلی است که هر عملی، عکس العملی را به دنبال دارد. هنگامی که سنگی را درون برکه آب می اندازیم، ایجاد موج می کند. هر غذایی که خورده می شود آثار ویژه خود را در جسم و روان انسان برجای می گذارد. حتی اگر چیزی ناخودآگاه خورده شود، اثر وضعی خود را خواهد داشت. به عنوان مثال اگر کسی یک ماده سمی یا شراب را به تصور اینکه آب یا یک نوشیدنی است، اشتباها بنوشد، حتما مسموم و مست خواهد شد، هرچند به سبب این کار که از سر اشتباه است، گناهکار نیست و مواخذه نخواهد شد.

ادامه نوشته

روزه داری و تندرستی

روزه داری و تندرستی

 اصلی ترین فلسفه و فایده روزه داری فراهم ساختن زمینه مناسب برای تقوا و تقرب به خداوند است. در کنار این فایده اصلی فواید دیگری نیز وجود دارد که به سبب  محسوس و ملموس بودن، به فهم افراد عادی بسیار نزدیکتر است. با توجه به همین نکته از ملموس ترین آنها که فواید جسمانی روزه است شروع می کنیم.

۱- اعتدال و سلامتی:بدون شک افراط و تفريط ؛ يعني رعايت نكردن حد اعتدال و ميانه روي در هر زمينه اي نادرست و داراي پيامدهاي منفي و گاه ناگوار و جبران ناپذيري است . براي همين از ديآثار روزه داری/ روزه داری و سلامتی/ فواید رئوزه داری/ سلامتی و روزه / کارکرد روزه داریر باز گفته اند : اندازه نگه دار كه اندازه نكوست. به عنوان مثال هواي بسيار سرد يا گرم، كفش و لباس خيلي بزرگ يا كوچك، نور شديد يا ضعيف، خواب زياد يا اندك، تحرك كم يا زياد و... هردو مشكلاتي را به دنبال دارند؛ اما هواي معتدل، كفش، لباس و نور مناسب و تحرك و خوابي كه به اندزه باشد، موجبات رفاه، آسايش، راحتي و سلامتي انسان را فراهم مي آورد. غذا خوردن نيز از اين قاعده كلي مستثنا نيست؛ به اين معنا كه تغذيه مناسب براي حفظ سلامتي، رشد و تكامل جسمی و ذهنی آدمی ضرورت دارد، اما افراط و زياده روي در آن یا بد غذايي و سو تغذيه و نخوردن به اندازه نياز بدن، هر دو براي سلامت جسمي، ذهني و رواني انسان مضر و خطرآفرین است. براي همين گفته اند كه: نه چندان بخور كز دهانت بر آيد / نه چندان نخور كز ضعف جانت در آيد. اين مساله در مورد حيوانات و گياهان نيز صادق است. لذا گرما و نور خورشيد و آب كه منشا حيات و رشد درختان و گياهان است، اگر بيش از اندازه و يا بسيار اندك باشد، موجب خشكسالي و يخبندان و در نتيجه تباهي و نابودي گياهان و محصولات و فراورده هاي كشاورزي و در نتيجه حيوانات و انسان خواهد شد.

ادامه نوشته