اسلام دوست داشتنی

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند   /   موج‌های پريشان تو را می‌شناسند

پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی  /  ريگ‌های بيابان تو را می‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت  /   زين سبب برگ و باران تو را می‌شناسند

هم تو گل‌های اين باغ را می‌شناسی   /   هم تمام شهيدان تو را می‌شناسند

از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی  /   ای که امواج طوفان تو را می‌شناسند
 
بوی توحيد مشروط بر بودن توست    /   ای که آيات قرآن تو را می‌شناسند

گرچه روی از همه خلق پوشيده داری    /   آی پيدای پنهان تو را می‌شناسند

اينک ای خوب، فصل غريبی سر آمد   /   چون تمام غريبان تو را می‌شناسند

کاش من هم عبور تو را ديده بودم    /   کوچه‌های خراسان تو را می‌شناسند